W dn. 26.09.2026r. gościnią podczas emisji filmu ,,Błękitna nuta'' będzie krytyczka filmowa Agnieszka Pilacińska – niezależna krytyczka filmowa, której domeną jest kino uważne, emocjonalne i nieoczywiste. Od lat przygląda się zarówno polskiej, jak i światowej kinematografii, pisząc o filmach fabularnych, dokumentalnych i serialach. Jej recenzje ukazywały się m.in. w serwisie „Pełna Sala” oraz na Filmwebie, gdzie współtworzy grono krytyków oceniających najnowsze produkcje. Ma na koncie ponad 150 opublikowanych recenzji i ocen – od kina autorskiego i dokumentu po popularne produkcje. W swoich tekstach Pilacińska zwraca szczególną uwagę na człowieka ukrytego za filmową opowieścią – relacje, emocje, wrażliwość, pamięć i społeczne znaczenie kina. Potrafi pisać zarówno o wielkich tematach, jak i o pozornie zwyczajnych historiach, szukając w nich tego, co prawdziwe i poruszające. Jej recenzje filmów takich jak Aftersun, Duchy Inisherin, Poprzednie życie czy Szkoda, że nareszcie pokazują szerokie zainteresowania i dużą otwartość na różne języki filmowe. Pilacińska pojawia się również jako komentatorka kina w mediach – w 2026 roku była gościem Programu III Polskiego Radia, gdzie rozmawiała m.in. o fenomenie serialu Gorąca rywalizacja. Jej znak rozpoznawczy? Łączenie krytycznego spojrzenia z empatią wobec bohaterów i twórców. Zamiast jedynie odpowiadać na pytanie, „czy film jest dobry”, Pilacińska często próbuje dociec, co film mówi o człowieku i dlaczego warto się przy nim zatrzymać.

 

Francusko-niemiecki film fabularny z 1991 roku w reżyserii Andrzeja Żuławskiego przedstawiający 36 godzin z życia Fryderyka Chopina. Pewnego letniego dnia 1846 roku, George Sand wyprawia przyjęcie w swojej wiejskiej posiadłości w Nohant. Wśród zaproszonych gości znajdują się m.in. malarz Eugène Delacroix, śpiewaczka operowa Pauline Viardot i rosyjski pisarz Iwan Turgieniew. Długo trwający związek Sand z polskim pianistą Fryderykiem Chopinem zmierza ku końcowi. Sytuację stara się wykorzystać młoda Solange, zakochana w Chopinie. Film jest indywidualnym spojrzeniem Żuławskiego na życie Chopina i jego relacje z najbliższymi, którzy są przedstawieni jako samolubni, małostkowi i płytcy oportuniści, podczas gdy Chopin został sportretowany jako tragiczny, niezrozumiany przez otoczenie geniusz.